Ολοι τώρα εναντίον της Ντόρας.

Ευθείες βολές και κατηγορίες κατά της Ντόρας Μπακογιάννη εξαπολύει το πρώην κορυφαίο κομματικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας Γ.Δημητροκάλλης, με αρθρο του που δημοσιεύεται σήμερα στο περιοδικό «Φαντομάς». Το εν λόγω στέλεχος εχει θητεύσει σε υψηλές κομματικές θέσεις επι προεδρίας Κ.Μητσοτάκη, και εχει διατελέσει γενικός διευθυντής και υπεύθυνος οργάνωσης του κόμματος. Λέει λοιπόν ο Γ.Δημητροκάλλης για την Ντόρα : «Η Ντόρα εχει εθιστεί στις παλαιές κομματικές αντιλήψεις, κατά τις οποίες ο ρόλος των μελών ενός κόμματος περιορίζεται στο χειροκρότημα, στην υπογραφή στήριξης και στην ψήφο τους για την αναρρίχηση στην προεδρία του όποιου επίδοξου διεκδικητού της». Αντιθέτως για τον Α.Σαμαρά λέει : « Είναι γέννημα θρέμα των οργανώσεων του κόμματος, και αγωνιστής στις τάξεις του από νεαρός. Με πρωταγωνιστικό ρόλο στους αγώνες της ΟΝΝΕΔ, αφιερώθηκε δυναμικά στην πολιτική δράση, αγαπήθηκε για την αγωνιστικότητά του από την βάση και η ηγεσία του εμπιστεύθηκε, από πολύ νέο ακόμη, το αξίωμα του υπουργού σε σημαντικά υπουργεία όπως της Οικονομίας και των Εξωτερικών. Είναι ο μονος που μπορεί να καλλιεργήσει σε βάθος την ενότητα του κόμματος.» Αναφερόμενος στη συνέχεια στις κατηγορίες που η πλευρά της Ντόρας εκτοξεύει κατά του Α.Σαμαρά για την φυγή του το 1993 από το κόμμα, λέει : « Ο Ν.Κακλαμάνης έβαλε τη δεύτερη υπογραφή για την ιδρυση της ΠΟΛΑΝ και τίποτα δεν εμπόδισε τους Αθηναίους να τον εκλέξουν ως δήμαρχό τους και την Ντόρα να τον θεωρεί επίλεκτο σύμμαχό της, επειδή οι δικές του σκοπιμότητες τον οδήγησαν τώρα να υποστηρίζει την υποψηφιότητά της».
Εξ’ άλλου ο βουλευτής Ευβοίας της ΝΔ  Κ.Μαρκόπουλος, σε δηλώσεις του στην κρατική τηλεόραση, αποκάλυψε οτι ο ιδιος ζήτησε το καλοκαίρι απο την Ντόρα Μπακογιάννη να πείσει τον Καραμανλή  να μην προχωρήσει σε εκλογές, αλλά εκείνη ουδέποτε το εισηγήθηκε αυτό και τάχθηκε υπέρ των πρόωρων εκλογών, οι οποίες και με την ιδια εισήγηση απο τον Γ.Σουφλιά, οδήγησαν στην εκλογική συντριβή. 
Για να τα λένε οι άνθρωποι αυτοί κάτι περισσότερο από εμάς θα ξέρουν αφού εχουν ζήσει και εχουν γνωρίσει από μέσα και από κοντά στο κόμμα πρόσωπα και πράγματα. Αντε να δούμε τι άλλο θα ακούσουμε ακόμη μέχρι την εκλογή του αρχηγού. Και με όλα αυτά διαστέλλεται συνεχώς η απορία μας για το πώς θα λειτουργήσουν μαζί ολοι αυτοί οι άνθρωποι μετά την εκλογή και πως θα μας πείσουν για την ενότητα του κόμματος στην οποία ολοι ορκίζονται.

Ανωτάτη και Ανωτέρα εκπαίδευση. Η κατάργηση της βάσης του «10» για την εισαγωγή.

Σε δηλώσεις της η υπουργός Παιδείας Α.Διαμαντοπούλου για τις προσλήψεις των εκπαιδευτικών και το σύστημα εισαγωγής στην ανωτάτη και ανωτέρα εκπαίδευση, αναφέρθηκε μεταξύ των άλλων και στην σχεδιαζόμενη κατάργηση της βάσης του «10» ως προϋπόθεση για την εισαγωγή των μαθητών στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Διαφωνούμε κάθετα με την κατάργηση του μέτρου για τον λόγο ότι εφ΄οσον η υψηλή βαθμολογία των εξεταζομένων για εισαγωγή αποτελεί το μέτρο για την εισαγωγή, θα πρέπει και η χαμηλή βαθμολογία να αποτελεί αντίστοιχα το μέτρο για την μη εισαγωγή. Είναι γνωστή και πάγια εφαρμοζόμενη τακτική σε ολους τους τομείς της κοινωνικής δραστηριότητας, να τίθενται ελάχιστες απαιτήσεις για κάθε τι ζητούμενο είτε αφορά πρόσωπα, ειτε αντικείμενα. Και αν τα ελάχιστα απαιτούμενα δεν πληρούνται, το προσφερόμενο απορρίπτεται ως μη κατάλληλο.
Στις εξετάσεις γνώσεων που διενεργούνται σε ολες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, το «10» αποτελεί την βάση, δηλαδή την ένδειξη ότι εχουν ληφθεί οι ελάχιστες απαιτούμενες γνώσεις από αυτές που προσφέρει η εν λόγω βαθμίδα και συγχρόνως πιστοποιεί την ικανότητα παρακολούθησης της επόμενης βαθμίδας. Αν λοιπόν στις εξετάσεις για εισαγωγή στην ανωτάτη και ανωτέρα εκπαίδευση δεν λαμβάνεται ο βαθμός της βάσης δηλαδή το «10», σημαίνει ότι δεν υπάρχουν οι ελάχιστες γνώσεις που είναι απαραίτητες για να παρακολουθήσει κάποιος την βαθμίδα αυτή. Το πρόβλημα της εκπαίδευσης δεν είναι να γεμίσουν οι θέσεις των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ αλλά να μπορούν τα ιδρύματα αυτά να δίνουν στην κοινωνία επιστήμονες με γνώση του αντικειμένου της επιστήμης που θα υπηρετήσουν και όχι απλούς αποφοίτους σχολών. Και δυστυχώς τα τελευταία χρόνια εχουμε πολλούς αποφοίτους σχολών και λίγους επιστήμονες.

Η διαφθορά στην Ελλάδα αυξάνεται.

Σύμφωνα με τον διεθνή δείκτη διαφθοράς των χωρών για το ετος 2009 (CPI 2009), η Ελλάδα εχει δείκτη 3,8 με άριστα, δηλαδή μηδενική διαφθορά, το 10. Να σημειωθεί ότι ο δείκτης της χώρας μας από το 4,7 που ηταν το 2008, κατρακύλησε στο 3,8 για το 2009. Δηλαδή η διαφθορά αυξάνεται παρά τις κορώνες των απελθόντων αλλά και νέων κυβερνήσεων περί πάταξης του φαινομένου και την κήρυξη πολέμου εναντίον του, που μάλλον τους μετατρέπει σε σύγχρονους Δον Κιχώτες που κυνηγάνε τους ανεμόμυλους της διαφθοράς.
Είναι χαρακτηριστικό αφ΄ενός ότι είμαστε τελευταίοι μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μαζί με τις Βουλγαρία και Ρουμανία, και αφ΄ετέρου ότι εχουμε χαμηλότερο δείκτη διαφθοράς από χώρες της Αφρικής τις οποίες σηνήθως αναφέρουμε σαν παραδείγματα υπανάπτυκτων χωρών.

Το πρόβλημα της πείνας σε παγκόσμια κλίμακα.

Στη Ρώμη διεξάγεται αυτές τις ημέρες η Σύνοδος Κορυφής του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών για την εξεύρεση τρόπων αντιμετώπισης της επισιτιστικής κρίσης σε παγκόσμιο επίπεδο. Στην σύνοδο συμμετέχουν 1000 εκπρόσωποι από 192 χώρες, μεταξύ των οποίων και ο Πάπας. Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού, το 2008 ο αριθμός αυτών που βρίσκονταν σε κατάσταση λιμοκτονίας ηταν κάτω από ένα δισεκατομμύριο αλλά το 2009 ακολούθησε μια δραματική αύξηση η οποία εκτιμάται ότι θα ανεβάσει τον αριθμό των λιμοκτονούντων σε πάνω από ένα δισεκατομμύριο. Η αύξηση αυτή οφείλεται στην αύξηση των τιμών των τροφίμων, στην μεγάλη παγκόσμια οικονομική κρίση καθώς και στις κλιματικές αλλαγές και τις φυσικές καταστροφές που ειχαν σαν αποτέλεσμα την ξηρασία μεγάλων εκτάσεων του πλανήτη και κατ’ επέκταση φτωχότερες σοδειές.

Νόμος περί ευθύνης υπουργών. Όχι μόνο είναι ανεπαρκής αλλά δεν εφαρμόστηκε και όπως έπρεπε.

Είναι κυριολεκτικά καταπέλτης για το πολιτικό και δικαστικό σύστημα όπως λειτουργεί σήμερα στη χώρα μας, η απάντηση που εδωσε σε σχετικό ερώτημα ο Πρόεδρος της Ενωσης Εισαγγελέων Σ.Μπάγιας σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Το Παρόν». Τέθηκε λοιπόν στον εν λόγω δικαστικό λειτουργό το ερώτημα «ο ιδιος ο νόμος περί ευθύνης υπουργών εμπόδισε την Δικαιοσύνη να δράσει έγκαιρα η ο τρόπος που τον εφάρμοσαν η και τον ερμήνευσαν κάποιοι συνάδελφοί σας;». Και η απάντησή του ηταν : «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο συγκεκριμένος νόμος εχει σοβαρά ελαττώματα και ανεπάρκειες που έρχονται σε αντίθεση με το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Ωστόσο, οφείλω να ομολογήσω ότι ακόμη και με αυτές του τις ανεπάρκειες ο νόμος δεν εφαρμόστηκε ορθά στις υποθέσεις των τελευταίων ετών. Για την ακρίβεια, παρεμποδίστηκε η ορθή εφαρμογή του».
Η δικαιοσύνη είναι θεσμικά το τελευταίο οχυρό που εγγυάται την ασφάλεια των πολιτών μιας ευνομούμενης και συντεταγμένης κοινωνίας από κάθε εσωτερικό κίνδυνο και επιβουλή. Αλλά στη χώρα μας σήμερα, ετσι που την κατάντησαν οι πολιτικοί ταγοί της, το ερώτημα είναι ποιος θα μας σώσει από τους σωτήρες μας. Αυτοί που πρέπει να τιμωρηθούν για αδικήματα που διέπραξαν εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, εκμεταλλευόμενοι την θέση που τους εμπιστεύθηκε η πολιτεία για την εξυπηρέτηση του κοινωνικού συμφέροντος, παραμένουν ατιμώρητοι ελέω δικαστικής εξουσίας. Σε ποιο οχυρό να προστρέξουν πλέον οι πολίτες για προστασία και σε ποιόν βαθμό αποδίδεται πλέον η δικαιοσύνη, ιδιαίτερα σε υποθέσεις οπου εμπλέκονται πολιτικoί και πολιτική ;
Διαφέρει άραγε η κρατούσα κατάσταση στη χώρα μας από αυτή της φεουδαρχίας η της ζούγκλας, οπου ο μόνος και απόλυτος νόμος που ισχύει είναι αυτός της επικράτησης του ισχυροτέρου ;